بیماری خود ایمنی (Autoimmune disease) نوعی از بیماری‌است که براثر خود ایمنی ایجاد می‌شود. به عبارت دیگر در مواقعی‌که سیستم ایمنی بدن نمی‌تواند سلول‌های خودی را از سلول‌های مهاجم و بیگانه تشخیص دهد و بافت‌ها و اندام های بدن را مورد حمله قرار می‌دهد بیماری خود ایمن ایجاد می‌شود.

این بیماری‌ ممکن است باعث بیماری خودایمن قلب، کلیه، غدد لنفاوی، اعضای محیطی و پوست شود یا اندام‌های دیگر را درگیر کند.

عواملی مانند استرس، ژنتیک، استفاده از بعضی از داروها، قرار گرفتن در مجاورت مواد شیمیایی و التهاب همگی می‌توانند درصد بروز این مشکل را افزایش دهند.

از سوی دیگر، رژیم غذایی هم شاید خیلی بی‌تاثیر نباشد، چون گفته می‌شود مصرف زیاد خوراکی‌های پرنمک، غذاهای چرب و شیرینی باعث به وجود آمدن این بیماری می‌شود. همچنین طبق تحقیقات، زنان بیشتر از مردان به اختلالات خود ایمنی دچار می‌شوند و این بیماری در سنین باروری بیشتر رخ می‌دهد.

اگرچه بیشتر انواع این بیماری هنوز نادر هستند و در افراد کمی دیده می‌شوند، اما به دلایل ناشناخته‌ شیوع آن‌ها در حال افزایش بوده و انسان‌های مختلفی را تحت تاثیر قرار می‌دهند.

مراجعه نزد پزشک برای تشخیص بیماری با مشاهده‌ی شواهد بالینی، گرفتن شرح حال از بیمار و انجام آزمایش‌های تشخیصی است. انجام آزمایش تشخیص بیماری خود ایمنی شامل دو مرحله است.

در مرحله‌ی اول پزشک برای مطمئن شدن از وجود بیماری خودایمنی آنتی بادی‌ها را چک می‌کند.

آزمایش آنتی بادی ضد هسته‌ای (ANA) در این مرحله انجام می‌شود.

در مرحله‌ی بعد برای تشخیص دقیق نوع بیماری خود ایمن از آزمایش‌های دیگر با تشخیص پزشک معالج استفاده می‌شود.